می خوام اعتراف کنم که خدا بهترین نعمت و به من داده مریم عزیز نمی دونم چرا هرچی در موردش می نویسم باز هم فکرمیکنم کمه عجب روزگاریه ها خدایا می بینی چقدر دوستش دارم البته خودت ی دونی چقدر حدو  حساب نداره می خوام روزی برسه که مریم بهم بگه بسه معین بیدار شو عجب رویایی شده روزگار منو  مریم  خدیا از ت ایقد چیز خواست مکه دارم شرمندت می شمولی چه کنم خدا خودت می دونی دیگه قصه با تبودن ها تموم نمیشه وقتی با مریم حر ف می زنم البته حضوری ثانیه ها دو می زنن  ولی وقتی می ره ثانیه ها خسته می شن دوباره آروم راه میرن خدایا چیدارم می گم الان شبه بهترین فکر که کردم اینه گفتم بیام یه چیزی بنویسم واسه مریم من می رم تو سایتها بگردم ببینم چه خبر خداحافظ